no, w końcu.

Od czasu kiedy odbył się wernisaż promujący nowy numer Merveille wiele się wydarzyło. Sam magazyn miał być wieki temu, przynajmniej w grudniu… Miała być też sesja Pauliny, sesja Rafała, rodzinki z Blachowni. W tym czasie Rafał się zakochał, ja odkryłam kolejne superlatywy wolności. Magda zrobiła mu zniewalające zdjęcia (tak czarowała). W nowy rok wreszcie osiągnęłam stan lenistwa absolutnego – pidżama towarzyszyła mi przy śniadaniu, obiedzie i kolacji. Obejrzałam kilka filmów, w tym Big Fish Burtona, który porwał mnie swoją magią. Oraz Julie & Julia o (jednej z mych miłości) gotowaniu.

Natknęłam się na bloga Widmańskiej, która już dawno temu zrobiła serię zdjęć Alicji w Krainie Czarów. Jestem nią zachwycona. Trzeba wszak dodać, że to nie pierwsza i nie ostania interpretacja powieści Lewisa Carrolla. Sama prezentuję osobistą Magdę w Krainie Czarów przy ulicy Barbary w Częstochowie (choć nie powinnam się porównywać;).

W oka mgnieniu nadejdzie luty i znów kolejny pełny rok będzie za mną. Jednak, kiedy kupuję wódkę, ciągle pytają mnie o dowód.

Numer 9 dedykuję Magdzie. Nic dziwnego, że moje zdjęcia wyglądają jak tworzone pod silnym wpływem czasopism. W końcu są publikowane, jako czasopismo.

Pierwsze wrażenia z wernisażu.

Wiele się już nadziękowałam wczoraj  na wernisażu wystawy; dzisiaj podziękuję jeszcze raz za przybycie. To było niewyobrażalnie miłe, móc witać Was wszystkich, którzy przyszli, by obejrzeć moje zdjęcia. Fotografie będą wisieć przez najbliższe miesiące, więc zapraszam w imieniu Szafy na filiżankę najlepszej kawy w mieście.

Reportaż z iwentu można oglądać na blogu jednej z twarzy Merveille – Sebastiana Wierzby (koniecznie obejrzyj wszystkie).  Na zdjęciu z Konradem Chęcińskim, największą pomocą przy organizowaniu tej wystawy i sprawcy mojej retro fryzury.

Wystawie towarzyszyły brzmienia zespołów: Bat For Lashes, Beirut, Röyksopp, Gaba Kulka oraz Damien Rice (dla Rafała Górskiego z okładki).

Merveille No 9 ukaże się w przyszłym tygodniu na oficjalnej stronie pomruki.com.

premiera merveille przy pomocy wernisażu.

Ci, którzy czekali, wiedzą czego się spodziewać. Przybywajcie. Kameralna prezentacja zdjęć w nastroju późnojesiennym przy brzmieniach Bat For Lashes, Beirut i innych dźwięków, które pieszczą uszy w miejscu najczęściej uczęszczanym przeze mnie oraz darzonym wielkim sentymentem w naszym niepowtarzalnym mieście Szarych Budowli. Od czwartku możesz napić się tam Kawy, będąc obserwowanym przez moje fotografie.

przerwa pomiędzy wariacjami Beaty.

modelka: Ola Płatek

wizaż: Beata

foto: Paulina Dziubińska

moje marzenie się spełniło, wreszcie przed moim obiektywem stanęła ona. wzrok mnie nie mylił, jest absolutnie idealna. sesja trochę na wariata, ten fragment bardzo za krótki. poza tym cieszę się bezlistną jesienią i gromadzę pomysły w notatniku, by niebawem zrobić bum.

lykke li. moja szwedzka czarodziejka.

Izabella i Marcin kameralnie.

Teraz widać, czym się zajmuję:) Kilka zdjęć z reportażu Izy i Marcina. Było dużo słońca, śmiechu i pocałunków. Państwo spod Warszawy dało mi możliwość robienia zdjęć w klasztorze, gdzie pod karą śmierci jest używanie lampy błyskowej! Później tańce w gronie najbliższych, a na deser szaleństwo w windzie;)

Szukasz fotografa na swój ślub? Napisz do mnie!

śniadanie mistrzów. i Filemony.

Wieża Babel

Kanapki chińczykowe i jęzorowe wykonał Konrad. Kanapki zdziwione i wyłupiaste – ja, czyli neko. Egzekucję wykonał wieloletni pan Toster Sandwicz.